monika olga czyta

Wiesław Myśliwski, Ostatnie rozdanie Iluzja. Iluzja życia. Iluzja miłości. Iluzja sukcesu. On. Bohater bez imienia i nazwiska. Gdyby spojrzeć na niego z boku… Człowiek spełniony. Człowiek z ciekawym bagażem doświadczeń. Człowiek nie bojący się nowych wyzwań. Człowiek zamożny. Ale to złudzenie. Rzeczy materialne umilają życie, ale nie stanowią one o szczęściu człowieka. Niby banalne stwierdzenie, a jednak tak często jest zapominane… Ucieczka. Ucieczka przed miłością. Ucieczka przed odpowiedzialnością. Ucieczka przed samym sobą. I to ucieczka pozbawiona sensu. Przed wszystkim i przed wszystkimi można uciec, ale nie przed samym sobą. Kolejny banał, o którym tak często zapominamy. On. W żadnym z wynajmowanych mieszkań nie potrafił długo zagrzać miejsca. Po pewnym czasie mieszkanie stawało się dla niego nie do zniesienia. Nie pomagały częste delegacje i pomieszkiwanie w hotelach. Nie pomagała praca od wczesnych godzin rannych do późnych godzin wieczornych czy nocnych. Pozwolił nawet na ...

Wiesław Myśliwski, Ostatnie rozdanie Od wydawcy: Wiesław Myśliwski jest twórcą przywracającym wiarę w sens i wartość prawdziwej literatury. Jego powieści wynikają z głębokiej wewnętrznej potrzeby wyrażenia – i równocześnie poznania – prawdy o ludzkim losie, przeznaczeniu, przemijalności, pamięci, miłości, sensie istnienia. O tym – choć nie tylko o tym – mówi jego najnowsza powieść "Ostatnie rozdanie", kolejne prozatorskie arcydzieło, na które czekaliśmy kilka lat. Myśliwski publikuje rzadko, pisze długo, zgodnie z przeświadczeniem, że „pisać książki powinno się dopiero, gdy człowiek naprawdę czuje, że nie ma już żadnego innego wyjścia (…), wtedy kiedy jest się przekonanym, że ma się coś naprawdę do powiedzenia komuś drugiemu”. "Ostatnie rozdanie" to dzieło „totalne”, które chce objąć całość ludzkiego doświadczenia, dotknąć tajemnicy bytu. Jest zachętą do myślenia, nie poucza, nie moralizuje i nie ocenia. Pokazuje życie z jego dobrymi i złymi stronami. To powieść f...