monika olga czyta

Powroty bywają ciężkie. Zwłaszcza z miejsc, gdzie czujemy się dobrze i które żal opuszczać. Tak było i tym razem. To był zdecydowanie za krótki weekend w Puszczy Białowieskiej. W tym roku po raz pierwszy zrozumiałam, o c zym mówił Adam Wajrak. Co prawda tym razem nie mieszkaliśmy w Teremiskach, a w Budach Leśnych, ale słowa Wajraka i tak się sprawdziły. Nie musieliśmy opuszczać werandy naszego domku, aby obserwować ptaki. Pojawił się i dzięcioł duży, i gąsiorek, szpaki, kosy, muchołówka szara, krzyżodziób, pliszki,  wilga i sikorka. Szczególnie jedna był a bardzo ciekawska... A tuż po zachodzie słońca odwiedzała nas słonka i śpiewak.  Zdjęcia z wcześniejszych relacji możecie zobaczyć  TU ,  TU i  TU

Drzewa, przydrożne krzyże, cerkwie, domki … Wszystko skąpane w deszczu … W tę podróż zabrałam ze sobą niezwykle melancholijną książkę Radki Franczak - Serce.

Podlaska architektura nigdy mi się nie znudzi ... Snując się po Białowieży i okolicy nie mogę oderwać wzroku od tego, co mnie otacza.

Wróciłam na moje ukochane Podlasie ... Tym razem kursuję między Białowieżą a Teremiskami. Najczęściej rowerowo.  Przyroda jak zwykle zachwyca ... Śpiew ptaków rozbrzmiewa niemal nieustannie ...