monika olga czyta

"Jesień" Mam za oknem czerwone liście Bo to jesień już oczywiście Grzejnik grzeje, pokój ogrzewa No i ptak jakoś ciszej dziś śpiewa Wiatr powiewa, zimno na dworze I do domu śpieszy, kto może Jesień w pełni już całkiem nastała I do grudnia będzie tak trwała Lecz uroki swe ma też, nie przeczcie Kolorami nas zachwyca bajecznie Czasem piękne nam daje widoki Każda pora ma swoje uroki "Jesienna pora" Jesienny wicher nad nami wiej Czapki z głów zrywa, och, co się dzieje? Liście fruwają nam nad głowami Tak się jesienią zdarza czasami Nagle deszcz spada z głośnym chlupotem Co jeszcze będzie? Co będzie potem? Chmury ściemniały, szaro na dworze Biegnie do domu każdy, kto może Mija kałuże, czasem w nie wpadnie Poro jesienna, czy to tak ładnie? Gwiżdżesz i dmuchasz, wiejesz, popychasz I tylko sobie nad wszystkim wzdychasz Poro jesienna, piękna czasami Czy ty po prostu bawisz się nami? Skończ z tą zabawą, daj nam odpocząć I gdy ucichniesz, na ławce spocząć Dwa powyższe wiersze po...

"Jesień" Jesienna szarość nad bezkresem Bieszczadów przysiadła, Pomiędzy buki i zielone świerki znikąd się nagle zakradła. Delikatną nicią pajęczyny pożółkłe źdźbła trawy złączyła, Niebo nad górami zasnuła, świergot ptaków sobą uciszyła. Wszystkie kolory lata gdzieś w tej szarej nicości zniknęły. I blaski słoneczne nad burymi chmurami też się rozpłynęły. I chociaż czasem jasny promień obłoki skłębione przebije, To nie pokona nostalgii jesiennej, która wśród mgieł żyje. I samotną ławeczkę, po cichu, radość istnienia też opuściła. Smutna będzie stała i w ciszy będzie przed siebie patrzyła. Nikt na niej nie przysiądzie, żadna dłoń się tutaj nie złączy. Nikt czułych słów nie wypowie, złamanych serc nie połączy. Szarość ją dzisiaj pokryje, chociaż wczoraj szczęśliwa była, I widziała piękną namiętność, co zachwycona nas uwodziła. Bo żadna myśl tu nie zmierza, żadne marzenie nie wędruje, Żadna dusza nad nią się już nie unosi i świtu nie wyczekuje. Bo to zły czas jest na uczucia, na ...