Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą Clarke S.

... Brytyjczyka, który mimo wszystko kochał Francję

Stephen Clarke, Merde faktor Kolejna część przygód Paul’a West’a w Paryżu. Tak jak poprzednimi dwiema częściami byłam zachwycona (recenzje możecie znaleźć na blogu), tak Merde faktor zupełnie mnie nie przekonał. Gdybym poznawanie twórczości Clarke’a zaczęła właśnie od niej, pewnie nie sięgnęłabym po pozostałe powieści. Czyżby Stephen Clarke wypalił się? Skończyły mu się pomysły na zabawne przygody swojego bohatera? Uważam, że ta książka jest słaba. Co nie znaczy, że nie sięgnę po kolejną powieść z cyklu Merde w nadziei, że być może tylko ta była niezbyt udana. Cóż mogę o niej napisać? Nad głową Paul’a zbierały się czarne chmury. Mieszkał w obskurnym mieszkaniu swojego przyjaciela, z którego mógł korzystać wtedy, gdy Jake zakręcił się wokół dziewczyny z własnym lokum. Nie miał stałej pracy, choć jakimś cudownym zrządzeniem losu podpisał kontrakt z francuskim Ministerstwem Kultury. Dało mu to prawo do zapisania się do wybranego związku zawodowego, co z kolei w przypadku s...

Aktualnie czytam #17

Stephen Clarke, Merde faktor Z noty wydawniczej: Paul znowu w Paryżu – bez pieniędzy, bez pracy, bez mieszkania. Dawny szef próbuje wyłudzić od Paula udziały w angielskiej herbaciarni, była dziewczyna chyba go śledzi, przyjaciel wciąż recytuje mu swoje grafomańskie wiersze … Paul zatrudnia się jako urzędnik państwowy. Czy pozwoli mu to zostać jednym z tych obywateli Francji, którzy mają stałą pracę i widoki na spokojną emeryturę? A skąd! Wydawnictwo W.A.B. Rok wydania: 2012 Liczba stron: 349

kontynuacja cyklu "merde"

Stephen Clarke, merde! w rzeczy samej Wydawnictwo W.A.B.   Dalszy ciąg przygód sfrancuziałego już nieco Brytyjczyka, Paul’a West’a. Zdziwiłam się, że tym razem nie strajkowała żadna grupa zawodowa. Za to w głowie naszego bohatera zaczynają kiełkować myśli, w jaki sposób może pozbawić życia swojej niedoszłej teściowej (a ta z kolei dostarczała mu mnóstwo ku temu powodów). Później był bardzo pochłonięty otwieraniem herbaciarni (tak, tak ... pomysł nie jego, ale realizacja jak najbardziej). Następnie doznał natchnienia i zrozumiał, z którą kobietą chce spędzić resztę swojego życia, ale jak zwykle wszystko poszło nie tak. Mimo to podjął wysiłek, aby naprawić to, co zepsuł.  Czeka na miłość swojego życia na peronie. To ma być wspólny wyjazd na Boże Narodzenie, którego pomysłodawcą był Paul. Czeka ... Czeka ... Ostatnich kilka stron czekam razem z nim ... Już zaczynam się denerwować ....  Zapomniałam dodać, że jego inteligentny cynizm z pierwsze...

merde! rok w Paryżu

Stephen Clarke, merde! rok w Paryżu Wydawnictwo W.A.B. (Warszawa, 2006)   Zabawna powieść o młodym Brytyjczyku , który jako szef marketingu przyjeżdża na roczny kontakt do Paryża. Jest odpowiedzialny za projekt tworzenia sieci angielskich kawiarni we Francji. Żartobliwe są nie tylko perypetie Paula (to właśnie ten młody Brytyjczyk ), ale również sposób, w jaki zostały opisane. Autor zdecydowanie obdarzył swojego bohatera tzw. inteligentnym cynizmem. Pozostali bohaterowie nie rozumieją jednak inteligencji Paula kwitując wszystko jednym stwierdzeniem – angielski humor . Nie docierają do nich jego dowcipne komentarze z bardzo prozaicznego powodu. Paula na tym polu ogranicza dość mocno poziom znajomości języka francuskiego.  A jak został przedstawiony sam Paryż? Po przeczytaniu tej książki dla mnie stolica Francji, to stolica merde zalewającego chodniki oraz stolica strajków. Strajkują bez ustanku. Jak nie kelnerzy to służby sprzątające. Jak nie służby sprzątają...