Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą rosyjskie

Ileż w niej uniwersalnych prawd!

Iwan Gonczarow, Obłomow Niezmiennie jestem pod wrażeniem tej powieści. Ileż w niej celnych spostrzeżeń. Ileż wyrazistych bohaterów zarówno pierwszo-, jak i drugoplanowych. Ileż w niej uniwersalnych prawd! A to powieść, którą Gonczarow napisał w 1859 roku. 163 lata temu! Ilija Obłomow. Barin! Dziedzic! Od najmłodszych lat wyręczany we wszystkim. Ubierany, prowadzony, karmiony, kładziony spać. Jedynak nieprzystosowany do samodzielnego życia. Pierwsze lata życia spędził w majątku ziemskim swojej rodziny, Obłomówce. Tak, gdy był w wieku szkolnym jego rodzice postanowili wysłać go na nauki, ale jak najbliżej domu. Tak się składało, że mały Ilija mógł pobierać nauki u niemieckiego nauczyciela, Sztolca. Nie powiem, żeby rodzice Obłomowa dbali o to, aby edukacja syna przebiegała regularnie i systematycznie. Matka zawsze znalazła powód, aby tym razem Ilija został trochę dłużej w domu… A gdy rodziców zabrakło… Gdy Obłomow mieszkał nie w Obłomówce a w Petersburgu… Najpierw plan dnia. Rozwleczony...

Aktualnie słucham #35

Iwan Gonczarow, Obłomow Od wydawcy: Poruszająca a zarazem komiczna opowieść o człowieku którego mottem życiowym jest nic nie robienie. Całe dnie spędza w łóżku lub na kanapie pogrążając się w dylematach i cierpieniach „rosyjskiej duszy”. Słodką błogość przerywają komiczne dyskusje ze swym służącym – jeszcze większym leniem i nierobem. Czy wizja ożenku może coś zmienić….? Wydawnictwo Storybox Czas nagrania: 24 godziny 49 minut Czyta: Michał Breitenwald

Kino #37

"Szukam człowieka” to poruszający film w reżyserii Michaiła Bogina z 1973 roku na podstawie powieści Agni Barto „Znaleźć człowieka”. Audycja radiowa w powojennej moskiewskiej rzeczywistości. Audycja szczególna. To audycja, w której czytane są listy osób poszukujących swoich krewnych, którzy zagubili się w wojennej zawierusze. I mimo tego, że od zakończenia wojny minęło już prawie dziesięć lat niektórzy w swoich poszukiwaniach nie ustają. Niektóre historie mają szczęśliwe zakończenie, niektóre wręcz przeciwnie. A jeszcze inne kończą się totalnym rozczarowaniem. Niektórzy nie tracą nadziei… albo nie potrafią pogodzić się z faktem, że już nigdy nie odnajdą córki, matki, brata… Iwan Grigoriewicz (w tej roli Oleg Żakow) czyta te wszystkie listy. W swoim biurze zgromadził już pokaźne archiwum . To on dokonuje selekcji przychodzącej poczty. To on rozmawia z tymi, którzy osobiście przychodzą do rozgłośni radiowej. To człowiek pełen empatii i współczucia, ale… to też człowiek, który w bez...

Kino #34

„Noworoczny lot” (reżyseria Nana Dzhordzhadze). Uwielbiam ten mini serial. Lubię do niego wracać szczególnie w okolicach nowego roku. Moskwa i Petersburg . Nowoczesna kawalerka i komunałka. Dwa zupełnie inne światy. I one. Bronia (Maria Antonova) i Stefani (Svetlana Hodchenkova). Bronia to młoda dziewczyna zakochana po uszy w Olegu. Szkopuł w tym, że Oleg ma żonę. Bronia absolutnie nie może pogodzić się z tą sytuacją i stara się robić wszystko, aby Oleg zrozumiał swój błąd. A Stefani? Ona z kolei od miłości chce uciec. Ona nie kocha, a jedynie pozwala być kochaną. Dlaczego więc nie chce rozstać się z Pietią? Chce! Tylko to nie jest takie proste. Jak?! Jak porzucić takiego dobrego człowieka, jakim jest Pietia? Ucieczka będzie lepszym pomysłem. A po Nowym Roku może to Pietia porzuci ją? Zamiana mieszkaniami na czas Nowego Roku? Pomysł idealny. Bronia nieco zmieni otoczenie, a Stefani będzie miała dokąd uciec. I zaczęło się… Chyba żadna z nich nie przypuszczała, jak ten noworoczny lot ...

Zawsze biurko. Niezmiennie.

Aleksander Potiomkin, Biurko  Nie masz biurka? Jesteś nikim w urzędniczej hierarchii. A generał Arkadij Lwowicz Dulczykow biurko miał i za nic w świecie nie odda go nikomu. Bo biurko to koryto. Koryto, które potrafi dobrze wykarmić. A co z tego, że nieuczciwie… Przez jeden dzień towarzyszymy naczelnikowi w ważnym resorcie. Jeden dzień, a bilans tego dnia przyprawia o zawrót głowy . I Dulczykow. Poruszający się mistrzowsko w gąszczu hipokryzji, zakłamania, okradania. Łapówka, przykrywka, biurko. Przysługa, łapówka, biurko. Łapówka, łapówka, biurko. Zawsze biurko. Niezmiennie. Dulczykow ani na chwilę nie przestaje myśleć o swoim biurku. Dochodzi do takiego uwielbienia dla biurka, że tylko myśląc o nim potrafi odczuć pełne spełnienie. Nawet, gdy mowa o spełnieniu czysto fizycznym. Takiej rozkoszy jak owe biurko nie daje mu nawet apetyczna sekretarka, która doskonale wie, co należy do jej obowiązków poza regulaminowych. Ale powtarzając za dziewczyną: a co mi za różnica… Fakt, nie ma ...

Aktualnie słucham #15

  Aleksander Potiomkin, Biurko Od wydawcy:  Arkadij Lwowicz Dulczykow jest naczelnikiem jednego z kluczowych wydziałów w ważnym resorcie. Tytułowe biurko to dla niego znacznie więcej niż mebel w gabinecie. To życiowa podpora Dulczykowa. Do biurka pielgrzymują interesanci. Usiłując coś załatwić, przynoszą Dulczykowi dary, dają łapówki, błagają. Rządzą tu groteska i sarkastyczny humor, dając obraz skorumpowanej rosyjskiej urzędniczej machiny, w której rządzi łapówka, kumoterstwo i wzajemne podkopywanie stołków. Swoją powieścią Aleksander Potiomkin wpisuje się w tradycję wielkiej, klasycznej literatury rosyjskiej, poszukującej diagnozy choroby, która toczy Rosję.  Wydawnictwo StoryBox.pl  Czas nagrania: 4 godzin 12 minut  Czyta: Wojciech Żołądkowicz

polowanie już się zaczęło...

Julia Jakowlewa, Nagle myśliwy wybiega Julia Jakowlewa przeniosła nas do Leningradu roku 1930 . On. Zajcew. Milicjant wydziału kryminalnego. Całkowicie oddany swojej służbie. Stworzył zgrany zespół ze swoimi podwładnymi. Zależało mu na jego ludziach. Miłość? Nie dla niego. Nawet, gdyby znalazł na nią czas, nie znalazłby miejsca. Dosłownie. Gdzież miałby podziać się ze swoją rodziną? Miałby stworzyć dom w tym jednym pokoju? We wspólnej kuchni wraz z innymi lokatorami siedmiopokojowego niegdyś mieszkania jednej rodziny? Zresztą nie narzekał. Wszak państwo się o niego zatroszczyło. Państwo nie pozostawiło go samemu sobie. I był wdzięczny za tę służbę w milicji. Gdyby nie ona, kto wie, co stałoby się z nim po opuszczeniu sierocińca. Był przykładnym obywatelem. Był świadomy, ile zawdzięcza państwu. Nie oczekiwał więcej, niż należało. Nie zastanawiał się zresztą za bardzo nad innym życiem. Jego zadania były jasno sprecyzowane. Wyjaśnić każde zabójstwo. Znaleźć winnego i oddać go pod...

Aktualnie czytam #200

Julia Jakowlewa, Nagle myśliwy wybiega Od wydawcy: Julia Jakowlewa napisała to, na co przed nią nie odważył się żaden pisarz – klasyczny kryminalny wątek przeniosła do epoki stalinowskiej. I zmieniła nasze wyobrażenia o kryminale, a zarazem i o całej literaturze. Leningrad, 1930 rok. Pełną parą pracuje już machina terroru, już inżynierowie zaprojektowali Wielki Dom, dokąd niebawem przeprowadzi się petersburskie OGPU-NKWD. Już wszędzie przeprowadzane są czystki – i w Smolnym, i w Putiłowskiej fabryce, i w Ermitażu. Ale obok wielkiego państwowego zła nadal istnieją drobne i tajemnicze zbrodnie. W dziwnych okolicznościach ginie służąca, amerykański komunista, studenci, robotnik, niania… Nawet w cieniu budującego się Wielkiego Domu sowieccy obywatele nie przestają kraść, zazdrościć i zabijać. Ale czy każde zabójstwo oznacza nadal to, co oznaczało w starych, dobrych czasach? Wydawnictwo „E” Rok wydania: 2017 Liczba stron: 380 Tłumaczenie noty wydawniczej własne.

mistyczne wizyty tych, których już z nami nie ma

Anna Matwiejewa, Przełęcz Diatłowa. Tajemnica dziewięciorga. To nie jest typowa powieść dokumentalna. Tak. Autorka przywołuje tragiczny wypadek, który wydarzył się naprawdę w uralskich górach na początku lutego 1959 roku. Ale to też jest powieść bardzo osobista i … mistyczna. Bo tylko mistyką można wytłumaczyć, że tych dziewięcioro wybrało właśnie ją, Annę Matwiejewnę, aby opowiedziała ich historię. To duch zmarłego sąsiada podpowiada jej, gdzie jeszcze należy szukać infomacji. To działanie siły wyższej skrzyżowało drogi Anny i Swiety. Anna swoją powieścią zaprosiła nas na chwilę do swojego życia. Odkryła przed nami, jak wyglądało zbierane materiałów dotyczących nieszczęsnej wyprawy pod kierownictwem Igora Diatłowa. Zwraca uwagę na szczegóły, które rodzą nowe wątpliwości, które wskazują na niedociągnięcia w prowadzonym swego czasu śledztwie. Anna opowiada nam o poszczególnych krokach, jakie podejmuje, aby rozwikłać zagadkę z przeszłości. A do tego nie ukrywa, że … no cóż … je...

Aktualnie czytam #198

Anna Matwiejewa, Przełęcz Diatłowa. Tajemnica dziewięciorga. Od wydawcy: Przyciąga nad to, co dręczy nasze sumienie. Porywająca powieść inspirowana tragicznymi wydarzeniami na Przełęczy Diatłowa. Zimą 1959 roku grupa młodych Rosjan wyruszyła na wyprawę w pełne mistycyzmu, posępne góry Uralu Północnego. Wszyscy przepadli. Po długich poszukiwaniach znaleziono ciała, co przysporzyło więcej pytań niż odpowiedzi. Anna, rosyjska pisarka, trafia na tajne akta dotyczące tragicznej śmierci dziewięciu osób na zboczu góry Chołatczachl. Od tej pory jej życie w dziwny sposób splata się z wydarzeniami z 1959 roku. Dlaczego uczestnicy wyprawy w popłochu uciekli z namiotu? Skąd wzięły się wykryte na ich ciałach ślady promieniowania? Komu zależało na tym, aby całą sprawę zamieść pod dywan? Anna próbuje dociec prawdy. Wydawnictwo Kobiece Rok wydania: 2020 Liczba stron: 300

Kino #19

"Pewnego razu w Trubczewsku". To film Larisy Sadiłowej. W niewielkim prowincjonalnym mieście mieszka ona i on. Sąsiedzi. Ona dzierga ubrania i przeróżne akcesoria i co jakiś czas rusza w świat, aby je sprzedać. On jest kierowcą tira. Ona zawsze jeździ do Moskwy. On do Rostowa. Ale to tylko wersja oficjalna. Nieoficjalnie to zawsze jest ich wspólna podróż. Ich czas. Na co dzień ich życie toczy się w małym mieście, w którym wszyscy się znają i wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą. Trudno byłoby im utrzymać romans w tajemnicy. Trzeba przyznać, że nieźle to wszystko wymyślili. Podwójne życie okazało się łatwiejsze. Bo gdy tylko opuszczali swoją miejscowość … nie musieli się ukrywać. Mogli swobodnie być razem i cieszyć się swoją bliskością. Nie musieli funkcjonować w stanie permanentnej czujności, czy ktoś ze znajomych ich nie zobaczy. Ale... Dla niej to było niewystarczające. Podczas, gdy on nie miał problemu z takim życiem, ona coraz trudniej wszystko znosiła. On stawiał n...

Kino #18

„Wysoka dziewczyna” to kino wzruszające i wstrząsające zarazem. Akcja dzieje się wkrótce po zakończeniu II wojny światowej. W Leningradzie. Miasto, po słynnym oblężeniu, jest totalnie wyniszczone. Ci, którzy przetrwali próbują powoli zaczynać życie od nowa. Choć nie jest to łatwe. Głód nadal króluje. Koszmarne warunki mieszkaniowe doskwierają niemalże wszystkim. Warunki w szpitalu są równie okropne. I w szpitalu właśnie pracuje wysoka dziewczyna. To Ija (Viktoria Miroshnichenko) zwana przez wszystkich „tyczką”. Ija pracuje jako sanitariuszka, ale nie zawsze miała ten komfort, żeby pracować na szpitalnej sali. Wcześniej była na froncie, z którego została odesłana z poważnym urazem i … Paszką. Tak, Ija zaopiekowała się malcem. Obiecała to jego matce, Maszy (Vasilisa Perelygina), która z frontu nie została odwołana. Czy Ija okazała się dobrą opiekunką dla Paszki? Wojna minęła. Zostały jej skutki. Przepełnione sale szpitalne okaleczonych ludzi. Przepełnione domy okaleczonych ludzi...

Książka ucząca pokory.

Władimir Arsenjew, Dersu Uzała Jestem urzeczona tą książką. Zresztą nie inaczej było z pierwszą powieścią Arsenjewa, którą przeczytałam. Zachwyca mnie w niej wszystko, a przede wszystkim główny bohater, czyli tytułowy Dersu Uzała. Dersu Uzała. Myśliwy z plemienia Nanajów (Gold). Człowiek tajgi znający ją na wylot. Przewodnik kapitana Arsenjewa, gdy ten badał Kraj Ussuryjski. Razem przemierzali wytyczoną przez Arsenjewa trasę. Dersu każdego dnia zaskakiwał kapitana. Ten był pod wrażeniem nie tylko jego znajomości tajgi i umiejętności radzenia sobie w każdej sytuacji, ale przede wszystkim był pod wrażeniem jego życiowej filozofii i podejścia do otaczającego go świata. Doceniał jego znawstwo tajgi. Szanował jego przekonania. I choć pochodzili dosłownie z dwóch różnych światów nawiązała się między nimi silna przyjaźń. Na tyle silna, że Arsenjew zaproponował Dersu gościnę w swoim domu. Gościnę dożywotnią. Udało mu się go przekonać, że w zaistniałej sytuacji to będzie dla nieg...

Aktualnie czytam #185

Władimir Arsenjew, Dersu Uzała Od wydawcy: Już tak wielu miłośników przygody z różnych krain świata wyruszyło w głąb syberyjskiej tajgi, zainspirowanych tą książką lub filmem Akiry Kurosawy na jej podstawie. Teraz Ty wybierzesz się w zaczarowaną wyprawę, by pewnej mrocznej nocy, w bezkresnym lesie spotkać niezwykłego bohatera – Dersu Uzałę. Dersu – leśny mędrzec, myśliwy i tropiciel – to postać magiczna. Trudno dojść, na ile rzeczywista, a na ile wyidealizowana, czy może nawet „zlepiona” z wielu osobowości. Jest tak, ponieważ pozostawiła po sobie tylko pamięć swego przyjaciela Władimira Arsenjewa – oficera, topografa i badacza rosyjskiego Dalekiego Wschodu. Dzięki jego talentowi pisarskiemu możemy dziś zachwycać się animistyczną filozofią Uzały. „Odkrycie, że człowiek pierwotny może być dobry, a nawet lepszy niż człowiek cywilizowany, okazuje się głównym odkryciem podróżnika Arsenjewa. Dobroć Dersu godzi ludzi różnej rasy, różnego poziomu kultury i wykształcenia”. prof. Jace...

Gdy żelazna kurtyna opadła ludzie po obu jej stronach wracali do normalności.

Wasilij Aksionow, Więzienie i pokój. Saga moskiewska 3 Więzienie i pokój to trzecia i zarazem ostatnia część sagi (recenzje poprzednich tomów możecie znaleźć  TU i TU ). Autor ponownie zaprosił nas do życia wielopokoleniowej, inteligenckiej rodziny Gradowów. Ta część sagi należy zdecydowanie do Borysa Czwartego, syna Nikity i Weroniki, wnuka Borysa Trzeciego. W tej części także nestor rodu otrzymał w końcu szansę zrehabilitowania się za rok 1925. Niezmiennie i tym razem perypetie dobrze nam już znanych bohaterów autor ukazał na tle ważnych wydarzeń historycznych. Koniec II wojny światowej powinien rozpocząć okres długo wyczekiwanego i upragnionego pokoju. I dla niektórych mieszkańców globu właśnie tak było. Niestety nie dla wszystkich. Po zakończeniu konfliktu zbrojnego rozpoczęła się nowa wojna. Zimna wojna, która oddzieliła Związek Radziecki od reszty świata żelazną kurtyną. Rosjanie odetchnęli z ulgą, że Wielka Wojna Ojczyźniana zakończyła się. Mało tego! To właśnie ...

Aktualnie czytam #101

Wasilij Aksionow, Więzienie i pokój. Saga moskiewska 3 Od wydawnictwa: Kontynuacja losów Gradowów, inteligenckiej rodziny ze Srebrnego Boru. Nikt nie spodziewał się, że dramatyczna walka o przetrwanie tak bardzo odmieni życie Borysa Nikiticza Gradowa, jego dzieci i wnuków. Po wyniszczającej wojnie Związek Radziecki zdumiewa stabilizacją i wzrostem swojej potęgi. Motorem rozwoju kraju jest szeroko rozumiany realizm socjalistyczny. Literaturę i sztukę musi cechować zaangażowanie polityczne i ideowe, muszą służyć budowie ustroju komunistycznego, stanowić przeciwwagę dla kapitalistycznego Zachodu. ZSRR oddziela się od świata żelazną kurtyną. Starzejący się Stalin rządzi niepodzielnie i jest obsesyjnie podejrzliwy. Dopatruje się wrogów nawet wśród członków politbiura. Nikt nikomu nie ufa. Wiadomo, że za każdy przejaw niesubordynacji grozi więzienie albo śmierć. Dla większości Rosjan Stalin jest jedynym autorytetem, władcą ludzkich losów. Wydawnictwo Prószyński i S-ka Ro...

Wczorajsi sojusznicy dziś są wrogami i odwrotnie.

Wasilij Aksionow, Wojna i więzienie. Saga moskiewska 2 Kolejna dawka emocji towarzysząca czytelnikowi śledzącemu losy Gradowów i Rosji Radzieckiej (recenzję pierwszego tomu sagi możecie znaleźć TU ). Tym razem zostajemy przeniesieni do drugiej połowy 1941 roku. Układ sił uległ diametralnej zmianie. Wczorajsi sojusznicy dziś są wrogami i odwrotnie. III Rzesza napadła na ZSRR. Armia Czerwona w panice! Nie jest w stanie przeprowadzić żadnej sensowej operacji. Sytuacja jest fatalna. Całe społeczeństwo zaangażowane jest w obronę swojego kraju. Lekarze niezależnie od stanowiska, profesji i wieku są odtąd lekarzami walczących żołnierzy. Razem z nimi wyruszają na front. Na front z Dworca Białoruskiego wyruszył i Sawwa Kitajgorodski żegnany przez ocalałych Gradowów. Czy uda mu się szczęśliwie wrócić do swojej żony, charyzmatycznej poetki, Niny? Czy będzie jeszcze tulił w ramionach swoją jedyną córeczkę, Lenkę? Czy będzie mu dane po raz kolejny stanąć przy jednym stole operacyjnym ze słynn...

Aktualnie czytam #100

Wasilij Aksionow, Wojna i więzienie. Saga moskiewska 2 Od wydawnictwa: W czerwcu 1941 roku Niemcy dokonują zbrojnej napaści na Związek Radziecki. Armia Czerwona cofa się; panuje chaos, całe oddziały poddają się, dochodzi do masowych dezercji. Zagrożona jest Moskwa. Stalin apeluje do sumień rodaków, odwołuje się do patriotyzmu, zwraca wolność więzionym w łagrach dowódcom. Wśród nich jest Nikita Gradow, odarty z młodzieńczych ideałów i rewolucyjnego romantyzmu. Radziecka ojczyzna żąda jednak od żołnierza Armii Czerwonej kolejnych poświęceń w strasznych wojennych latach, które odciskają się bolesnym piętnem na losach Gradowów i całego narodu. Wydawnictwo Prószyński i S-ka Rok wydania: 2017 Liczba stron: 519

stworzyli w Srebrnym Borze namiastkę starego, normalnego świata

Wasilij Aksionow, Pokolenie zimy. Saga moskiewska 1 Pokolenie zimy to powieść historyczna bardzo mocno osadzona w realiach Związku Radzieckiego lat 1925-1937. Pierwszy tom sagi obejmuje właśnie ten okres. Jaki on był? Dynamiczny, niepewny, nieokreślony. To był czas ostatecznej walki klasowej i tępienia wrogów narodu, którzy bezustannie czyhali na stabilność państwa tak bardzo dbającego o swoich obywateli, o swoich prawdziwych obywateli, wiernych towarzyszy nie szczędzących wysiłku na budowę kraju pod wodzą Józefa Stalina. W tej całej zawierusze jakimś cudem uchowała się inteligencka rodzina Gradowów. I właśnie na przykładzie tejże rodziny autor pokazał różnorodność społeczeństwa, które było niczym mozaika. Borys Gradow, nestor rodu Gradowów, szanowanych chirurgów i jego żona Mary Wachtangowa, temperamentna Gruzinka kojąca wszelkie trudne chwile muzyką Chopina, stworzyli w Srebrnym Borze namiastkę starego, normalnego świata . Świata, którego już nie ma. Świata, który został ...

Aktualnie czytam #99

Wasilij Aksionow, Pokolenie zimy. Saga moskiewska 1 Od wydawnictwa: Inteligencka rodzina Gradowów, niegdyś żyjąca spokojnie i dostatnio w podmoskiewskim Srebrnym Borze walczy o przetrwanie. Lata dwudzieste – w kraju panuje terror policyjny i kult wodza narodu, Józefa Stalina. W Rosji minęły trudne czasy wojennego komunizmu i nastała ożywcza epoka NEP-u, ale mimo większej obfitości dóbr na rynku i pozornej swobody, ludziom to nie przynosi nic dobrego. Życiem obywateli sterują zakazy i nakazy. Strach przed represjami NKWD jest wszechobecny. Niełatwo dokonać wyboru, jak przetrwać, nie tracąc godności. Członkowie rodziny wziętego chirurga Borysa Gradowa: córka – awangardowa poetka, starszy syn – dowódca Armii Czerwonej, młodszy – dogmatyczny komunista, oraz ich bliscy i przyjaciele, stają przed takim dylematem w mrocznych czasach stalinizmu. Wydawnictwo Prószyński i S-ka Rok wydania: 2017 Liczba stron: 501