Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą Oksanen S.

Obie skrzywdzone.

Sofi Oksanen, Oczyszczenie  Napiszę to na samym początku. Ta powieść jest rewelacyjna! Sofi Oksanen odsłania czytelnikom historię Aliidy i Zary niespiesznie, powoli, bez porządku chronologicznego. Taki zabieg sprawia, że cały czas pozostajemy w napięciu. Nie do końca rozumiemy zachowania i motywacje głównych bohaterek, a dopiero następne odsłony pokazują, jak bardzo można się pomylić posługując się schematami czy też stereotypami. Dopiero z czasem, gdy obraz nabiera wyraźniejszych kształtów, a my rozumiemy więcej i więcej widzimy jak bardzo może zmienić się perspektywa. I to wszystko dotyczy przede wszystkim Aliide. Historia Zary jest bardziej przewidywalna… A wszystko rozgrywa się z Estonią w tle. Estonią, w której przemiany historyczno-społeczne poczynając od 1936 do 1949 roku zmieniały się jak w kalejdoskopie. Stagnacją był czas, gdy Estonia znalazła się pod powojenną okupacją ZSRR aż do 1991 roku. Aliide. Co takiego w swoim życiu zrobiła, że w rodzinnej wiosce była znie...

Aktualnie czytam #133

Sofi Oksanen, Oczyszczenie  Od wydawcy: Gorzka, ale piękna książka, wytrzymująca porównanie zarówno z Pokutą Iana McEwana, jak i z najlepszymi współczesnymi powieściami sensacyjnymi. („Kirkus Reviews”) Estonia, rok 1992. Pewnego dnia na podwórzu przez swoją chatą stara, samotna Aliide Truu znajduje młodą dziewczynę w stanie skrajnego wyczerpania. Doszedłszy nieco do siebie, wciąż przestraszona i zalękniona Zara mówi, że została pobita przez męża, jednak prawda, którą czytelnik poznaje w toku niespiesznej, ale trzymającej w niezwykłym napięciu narracji, jest znacznie bardziej dramatyczna. Aliida, która też skrywa przerażającą tajemnicę sprzed lat, w wyniku spotkania z Zarą uświadamia sobie, że choć czasy są już inne, zmory przeszłości nie zniknęły, tylko zmieniły przebranie. Mrocznym jądrem Oczyszczenia jest zdrada, do której popychają człowieka rozpacz i beznadzieja. Wspaniale napisana powieść, głęboka i mądra. Wydawnictwo Świat Książki Rok wydania: 201...

Ale z niewygodnym życiorysem aż tyle...

Sofi Oksanen, Gdy zniknęły gołębie Oksanen wprowadza nas do swojej powieści sceną pożegnania Juudit i Rolanda. Jest rok 1948. Mimo zakończenia II Wojny Światowej Estonia nadal pozostawała pod drugą okupacją sowiecką. Któż pamięta tych kilka chwil, w których Estonia była naprawdę wolna? Komu tak naprawdę była potrzebna wolna Estonia? Flaga estońska trzepotała na wietrze tylko kilka przez kilka dni… Między odejściem Niemców a powrotem Sowietów… Gdy zniknęły gołębie to powieść o wielowątkowej narracji. Ówczesną estońską rzeczywistość poznajemy z perspektywy trzech bohaterów: wspomnianych wcześniej Juudit i Rolanda oraz z perspektywy Edgara. Wszyscy są ze sobą mocno powiązani, a jakże są różni. I jak różnie potoczyło się ich życie… Zupełnie inaczej postrzegali otaczający ich świat. W życiu kierowali się zupełnie innymi zasadami. Ich pragnienia i marzenia też były bardzo odległe, choć… Juudit i Roland mieli więcej podobieństw. Jedynie Edgar był odszczepieńcem. A sprawa była o ty...

Aktualnie czytam #124

Sofi Oksanen, Gdy zniknęły gołębie Od wydawcy: Gdy zniknęły gołębie to wielowątkowa opowieść o dwóch kuzynach dokonujących wyborów życiowych i moralnych w brutalnych warunkach zawieruchy wojennej, okupacji niemieckiej i sowieckiego terroru, ukazująca pasjonujący obraz Estonii lat czterdziestych i sześćdziesiątych. Przemarsze wojsk radzieckich i niemieckich, bombardowania, walki, rzeczywistość okupowanego kraju, pomysł stworzenia rezerwatu dla Żydów z Europy Wschodniej oraz paraliżujący strach przed pokazowymi procesami i zsyłką na Syberię. Oksanen opowiada o różnych strategiach przetrwania i adaptacji do warunków życia w kraju najpierw bezlitośnie wyzyskiwanym przez Niemców, a potem totalnie niszczonym przez Sowietów. Gołębie, które zdążą uciec przed pancernymi wozami, ocaleją, a te, które wpadną w pułapkę zastawioną przez najeźdźców, zostaną zjedzone… Wydawnictwo Czarne Rok wydania: 2015 Liczba stron: 367