Medical Thriller

Marcin Kącki, Plaża za szafą

Ratownik medyczny dziwnie sprzeciwiający się sekcji zwłok zmarłej żony. Małżeństwo oszukane w sprawie adopcji dziecka. Cierpiące dzieci, które padły ofiarą pewnej dentystki. Lek, który miał pomóc, a który doprowadził do kalectwa. Mały Adrian w poszukiwaniu mamy i nerki. To część pierwsza – Medical Thriller.

Część druga, Kryminalna Polka, to zbiór pięciu opowiadań, których bohaterkami są kobiety. Wytrawne oszustki, pospolite złodziejki, zapijaczone morderczynie, ale też zaszczute przeciwniczki krzyża.

Tropy to część trzecia, w której przeczytamy historię złodzieja cennego obrazu z Muzeum Narodowego w Poznaniu, szantażystów, którzy za cel obrali sobie Ikeę, księdza napadającego na banki i komornika, który komornikiem nie był, a ściągał długi, których nie było.

Część czwarta, Podwójne dno, to zbiór reportaży: Bracia, Ładne osiedle zamknięte w sobie, Zjedli Jezusa w Międzychodzie, Podwójne dno, Cyganie w wielkim mieście, Zamrażarka, Załamanie szyfranta Zielonki i Zagubiona agentura.

Piąta, ostatnia część to dwa reportaże opowiadające o molestowaniu, których dopuściły się osoby, obdarzone przez ludzi sporym zaufaniem.

A to wszystko zgrabnie napisane i zebrane w całość. Tak powstała książka Plaża za szafą.

Każda historia budzie wiele emocji: od oburzenia, przez obrzydzenie, do współczucia. Dla mnie najbardziej poruszająca była część pierwsza, a szczególnie historia Adrianka i dramat Małgorzaty i Jacka. Historia Adrianka jest dowodem na to, że w tym mało przyjaznym świecie nie brakuje dobrych ludzi. Całe szczęście! Ileż osób było zaangażowanych w pomoc dla małego, porzuconego przez matkę chłopca. Ileż ludzi narażało się i kombinowało co zrobić, aby obejść bezduszny system polskiej służby zdrowia. Ta historia ma szczęśliwe zakończenie. Szczęścia natomiast nie miała Małgorzata i Jacek, których życie przerodziło się w udrękę i to tylko dlatego, że ktoś w ośrodku adopcyjnym nie wykonał rzetelnie swoich obowiązków.

Z drugiej części najbardziej w pamięci zapadła mi Anna. Kobieta z klasą. Kobieta korzystająca z życia pełnymi garściami. Kobieta pławiąca się w luksusie. Szkoda tylko, że żyła za nie swoje pieniądze. Wytworna manipulantka, która potrafiła omotać każdego. Doskonała aktorka, świetnie grająca swoją rolę. Po odkryciu prawdy wielu nie mogło w to uwierzyć. Padały tylko pytania pozostające bez odpowiedzi: Jak to możliwe, przecież …

W części trzeciej najwięcej refleksji wzbudził we mnie reportaż zatytułowany Casting do gangu. O naiwności! To opowiadanie doskonale ilustruje problemy, z którymi spotykamy się nagminnie. Wykorzystywanie trudnych życiowych sytuacji przez osoby pozbawione wszelkich skrupułów. Ale to nie wszystko. Ten przekręt udał się też dlatego, że ktoś gdzieś działał niezgodnie z przyjętą procedurą. Gdyby tak się nie stało, może udałoby się uniknąć całej afery.

Kącki świetnie nakreślił problemy współczesnej Polski. Problemy przeróżne i występujące w każdym środowisku. Mamy pełen przekrój polskiego społeczeństwa, w którym nie ma grupy wolnej od patologii, kłamstwa, obłudy, niesprawiedliwości, manipulacji. To książka, którą warto przeczytać i zastanowić się nad kilkoma sprawami.

Czy znamy choćby z widzenia naszego sąsiada? Czy nie bagatelizujemy otrzymywanych od ofiar sygnałów? Czy potrafimy odróżnić prawdę od kłamstwa? Czy nie działamy pochopnie?

Z lektury możemy wyciągnąć wiele ważnych wniosków i lekcji na przyszłość. Bo jak udowadnia Kącki, możemy brać udział w przestępstwie, nawet o tym nie wiedząc. Możemy w pewnym stopniu ponosić odpowiedzialność za ludzką krzywdę, bo przymykaliśmy oczy. Bo nie reagowaliśmy, kiedy trzeba było to zrobić.