Prawie każde zdanie to perełka.

Harper Lee, Zabić drozda

Smyk. Tak najbliżsi i nie tylko zwracają się do rezolutnej ośmiolatki. Nazywa się Jean Louise Finch i jest niezwykle śmiałą i inteligentną dziewczynką. Świat wykreowany w powieści poznajemy właśnie z jej perspektywy. To ona jest narratorką. Polubiłam Smyka od samego początku. Istny z niej ancymonek. Gardzi sukienkami i zamiast nich nosi swój ukochany kombinezon. Trochę chłopczyca, ale nie powinno nas to dziwić. W końcu starszy brat jest dla niej ogromnym autorytetem i Smyk próbuje dotrzymać mu kroku we wszystkim. Dla niej bójka to bułka z masłem. Szczególnie, jeśli chodzi o obronę jej rodziny. Pod uwagę trzeba wziąć również fakt, że Smyk i Jem wychowują się bez matki. Niezaprzeczalnie ojciec wspaniałe opiekuje się dziećmi, ale dziewczynce zdecydowanie brak kobiecego wzorca.

Gdybym miała zacytować wszystkie wyśmienicie stworzone zdania, które autorka włożyła w usta Smyka musiałabym przepisać niemal całą książkę. Prawie każde zdanie to perełka. Ta książka jest napisana po prostu cudnie! Mimo tego, że tak naprawdę porusza trudne zagadnienia. Wiodącym tematem jest rasizm, ale autorka zwraca też uwagę na problemy ekonomiczno - społeczne, wywołane Wielkim Kryzysem w latach 30. XX wieku.

Atticus to adwokat w małym miasteczku w stanie Alabama. Samotnie wychowuje syna i córeczkę. Przekazuje im wartości, które ktoś określiłby mianem wzniosłe. Ale dla Atticusa ta wzniosłość jest naturalnością i normalnością. Uważa, że to nimi powinna cechować się codzienność każdego człowieka. Kultura i szacunek do drugiego człowieka, uczciwość i wyrozumiałość to główne wartości, które Atticus przekazuje swoim dzieciom. Cierpliwie i niezwykle mądrze odpowiada na wszystkie ich pytania. Nawet te niewygodne padające z ust Smyka: co to jest gwałcić? czy więc ty na pewno nie jesteś murzyński pachołek? To ostatnie określenie roztoczyło się nad rodziną Finchów i zawisło nad nią jak klątwa. Było przyczyną wielu bójek Smyka. Dlaczego tak się stało? Dlatego, że Atticus przyjął sprawę Toma Robinsona, Murzyna, oskarżonego o gwałt na białej kobiecie. Sprawa wydawała się przegrana, choć Atticus robił wszystko co mógł, aby uchronić Toma przed najwyższym wymiarem kary.

Czy uda mu się udowodnić niewinność Toma? Czy przysięgli wezmą pod uwagę wszystkie okoliczności? Czy spontaniczna wypowiedź pracodawcy Toma a świadcząca o tym, że jest on przyzwoitym człowiekiem, z którym nie miał żadnych problemów coś wskóra? Czy przysięgli pokierują się zdrowym rozsądkiem i nie skrzywdzą niewinnego człowieka, a przy tym jego rodziny? Kto zatroszczy się o trójkę małych dzieci, o które dotychczas dbał Tom? Proces trzyma w napięciu. Wraz ze Smykiem i Jem'em przeżywamy wielkie emocje. Ich naiwność i wiara w sprawiedliwość udziela się czytelnikowi. Czy nie będziemy rozczarowani?

Autorka pokazała brutalny świat pełen uprzedzeń i niesprawiedliwości. Jak Atticus wytłumaczy swoim dzieciom, dlaczego życie wygląda właśnie tak? Jak wytłumaczy fakt, że nie zawsze prawda wygrywa?

Książka niesie wiele uniwersalnych przesłań. Każdy znajdzie coś dla siebie. Coś ważnego i budującego.

Nie zabijać w człowieku tego, co najlepsze i najpiękniejsze. Nie poddawać się i nie rezygnować z własnych, pięknych wartości. Walczyć o lepszy świat. Nawet jeżeli potrzeba na to wielu lat. 

To książka, którą warto przeczytać i co jakiś czas do niej wracać.