Tę sztukę opanowała do perfekcji.

Elżbieta Cherezińska, Harda

Harda, zawadiacka, zadziorna, niepokorna, przebiegła, zuchwała, pewna siebie. Właśnie taka była Świętosława (Sygryda Storrada, Gunhilda) w powieści Elżbiety Cherezińskiej. Córka polskiego księcia Mieszka I, który dążył do wzmocnienia swojego państwa i czeskiej księżniczki Dobrawy, która przyniosła na pogańskie dotąd ziemie wiarę chrześcijańską. W powieści nie może zabraknąć także brata Świętosławy, Bolesława Chrobrego i przyrodnich sióstr Astrydy i Geiry oraz drugiej żony Mieszka I, Ody, i ich synów.

Czytając tę powieść nie mogłam opędzić się od wrażenia, że życie bohaterów przepełnione jest intrygą. To ona była siłą napędową wszystkich decyzji i działań. To ona świadczyła o sukcesie. To ona stała się nieodzownym elementem życia tych, którzy odnoszą zwycięstwo.

A Świętosława bez dwóch zdań triumfowała. Potrafiła wyciszyć w sobie prawdziwe uczucia i namiętności, które nią targały. Posłuszna woli ojca została żoną króla Szwecji, Eryka Zwycięskiego. Doskonale zdawała sobie sprawę, że to od niej i od tego sojuszu zależy zapewnienie bezpieczeństwa państwa piastowskiego od północy. Wychodząc za mąż za Eryka i udając się na dwór szwedzki Świętosława była pełna obaw. Od teraz jej domem miał stać się nieznany i barbarzyński kraj. Mało tego! Chcąc zyskać odpowiednią pozycję na dworze męża musiała mieć oczy i uszy szeroko otwarte i szybko rozeznać się w sytuacji, kto jest jej przychylny, a kogo powinna się wystrzegać. Ale przede wszystkim musiała zdobyć szacunek, uznanie i oddanie własnego męża. Jak tego dokonać? Najskuteczniejszym sposobem okazała się alkowa. Ale nie tylko. Umiejętność Świętosławy, której na dworze szwedzkim nadano imię Sygryda podejmowania błyskawicznych i trafnych decyzji w zależności od sytuacji była bardzo pomocną. A oprócz tego manipulacja, manipulacja i jeszcze raz manipulacja. Tę sztukę opanowała do perfekcji. Wszak uczyła się od najlepszego mistrza, którym był jej ojciec, Mieszko I.

Świętosława była nie tylko inteligentna, ale też odważna. Gdy Eryk Zwycięski odszedł z tego świata Sygryda musiała pokazać, że zasłużyła na miano królowej Szwecji. Nie da się odsunąć od władzy i przede wszystkim nie zaprzepaści szansy swojego syna, aby to on teraz był jedynym i prawowitym władcą kraju. Nie cofnęła się przed niczym. Ta sama motywacja przyświecała jej, kiedy po raz kolejny musiała oszukać swoje serce i ponownie wyjść za mąż. Kolejny raz przy wyborze męża kierowała się nie sercem, a rozumem. I tak nasza Świętosława została królową Danii i znowuż musiała uciekać się do manipulacji, aby zyskać przychylność swego męża, Swena. Czy jej poświęcenie się będzie tego warte?

Cherezińska w swojej powieści świetnie zobrazowała jak wyglądał wczesnośredniowieczny świat. Niesamowicie barwnie opisała z jakimi dylematami przychodziło zmierzać się głowom państwa. Jak wyglądało wprowadzanie i krzewienie nowej wiary. Jaką trzeba było wykazywać się inteligencją i dalekowzrocznością, aby nie wypaść z kręgu tych, którzy mają prawo do zabierania głosu i jakikolwiek wpływ na decyzje wielkiej polityki. Jak ważną kwestią było zapewnienie bezpieczeństwa swoim potomkom i swoim poddanym.

To wszystko można znaleźć w powieści o Świętosławie, która doskonale wykorzystując naukę polityczną swojego ojca mogła napawać się dudnieniem, które niósł ze sobą krzyk setek gardeł wznoszących na cześć swej królowej okrzyk: Harda Pani! A do tego znakomicie wpleciony w losy Hardej wątek miłosny, który dodaje szczypty pikanterii całej historii.