Policjanci zajmujący się tą sprawą takich przypadków znaleźli więcej.

Katarzyna Puzyńska, Z jednym wyjątkiem, cz. 1

Niewielka miejscowość niedaleko Brodnicy. Długo wyczekiwana wiosna w pełni. Mieszkańcy bez większych sensacji zajęci są swoimi codziennymi sprawami. Do czasu.

Małgorzata Głuszyńska to prawie osiemdziesięcioletnia właścicielka kwiaciarni, która w przeszłości była prokuratorem. Jej ciało znalazła sąsiadka. Na pierwszy rzut oka wszystko wydawało się jasne. Staruszka znaleziona we własnym domu. Śmierć w takim wieku nie powinna dziwić. Pierwszą wątpliwość zasiała ratowniczka medyczna, która od razu trafnie wskazała kierunek poszukiwań i która od razu zawyrokowała, że mamy do czynienia jednak z zabójstwem, a nie ze śmiercią naturalną. I skąd na miejscu błyskawicznie pojawił się dociekliwy miejscowy dziennikarz? Lipowo to mała miejscowość, ale dziennikarz zjawił się niemal jednocześnie z policją. Przypadek?

Wstępne oględziny miejsca zaczęły rodzić kolejne pytania. Dlaczego prawie wszystkie okna są pootwierane? Kto odwiedził starszą panią? Dlaczego partia szachów nie została dokończona? Kto był drugim graczem? Skąd na ciele byłej pani prokurator dziwny tatuaż? Co on oznacza i kiedy został zrobiony? Czy to podpis mordercy? Czy to wskazówka pozostawiona przez mordercę? Nie trzeba być specjalistą, aby stwierdzić, że tatuaż jest świeży i zrobiony przez amatora. Przypadek?

Co wspólnego ze śmiercią staruszki ma fosgen? Dlaczego sąsiadka zataiła przed policją fakt, że wraz z ofiarą były założycielkami i głównymi działaczkami towarzystwa ekologicznego? Były na tyle aktywne, że wstrzymały działalność pewnej firmy, której zarzucano zatruwanie środowiska fosgenem. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie okazało się, że brat wspólniczki zamordowanej całkiem niedaleko prowadzi konkurencyjną firmę. Z pewnością na rękę było mu to, że firma, która mogła przechwycić część jego klientów, a zatem i przychodów została zablokowana. Przypadek?

Policjanci zajmujący się tą sprawą takich przypadków znaleźli więcej. Po nitce do kłębka odkrywali coraz więcej powiązań, a w swoich notesach zapisywali coraz więcej nazwisk. Zadziwiające jest to, że niemal każdy wyrażał opinię, że starsza pani zasłużyła sobie na śmierć. Nawet jej córka nie rozpaczała po zamordowaniu matki. Miała jej wiele do zarzucenia. Zresztą nie tylko ona…

I co ma z tym wszystkim wspólnego turniej szachowy rozegrany w 1851 roku w Londynie?!

Odpowiedzi na to pytanie jeszcze nie poznałam. Póki co wraz z młodszym aspirantem Danielem Podgórskim i komisarz Klementyną Kopp staram się znaleźć motyw, powiązania, świadków, poszlaki. Cokolwiek, co przybliży nas do rozwiązania zagadki. Choć to dopiero pierwsza ofiara. Za chwilę pojawią się następne. Tak wynika z notatek zapisywanych przez wykonawcę wyroku.

Książkę czyta się błyskawicznie i fabuła jest tak skonstruowana, że czytelnik nie może się nudzić. Z drugiej strony kolejne wydarzenia nie są przedstawiane w galopującym tempie, które wymuszałoby na czytelniku wielką uwagę i maksymalne skupienie. Wszystko dzieje się bez pośpiechu i mimo mnogości wątków trudno się pogubić. Oprócz zagadki kryminalnej autorka pokazuje przede wszystkim człowieka, jego historię, problemy, dylematy, plany.

Z jednym wyjątkiem czytałam z wielkim zaciekawieniem i z pewnością sięgnę po kolejny tom.