Haruki
Murakami, Słuchaj pieśni wiatru. /
Flipper roku 1973
Dwie
krótkie powieści, które połączone są ze sobą postacią Szczura oraz barmana Jay’a.
W pierwszej powieści Szczurowi towarzyszy jego kolega, który przyjechał do ich
rodzinnej małej miejscowości na letnie wakacje. Spędzają czas sącząc piwo u
niezawodnego Jay’a. Nic szczególnego się nie dzieje. Nie ma zwrotów akcji. Nie
ma intrygi. Jest zwyczajne życie i … oczekiwanie na to, co nieuniknione. Kolega
znów wróci na studia i wyjedzie z Kobe, a Szczur… No właśnie. Szczur znów
popadnie w depresję. Jak każdej jesieni. Doskonale zdaje sobie sprawę, że życie
mu ucieka między palcami. Może nawet chciałby coś zmienić, ale czy warto?
Z
kolei w drugiej powieści Szczura jest mało, choć podjął kluczową dla siebie
decyzję. To będzie czas pożegnań. Tu rolę pierwszoplanową odgrywa inny bohater.
Młody człowiek, który wraz ze swoim wspólnikiem prowadzi biuro tłumaczeniowe.
Mają jeszcze asystentkę. I znowu niby nic takiego się nie dzieje. Powoli i
leniwie Murakami wtajemnicza nas w życie bohatera. A jego życie z jednej strony
jest zwyczajne, a z drugiej absurdalne, bo jego relacja z bliźniaczkami do
normalnych nie należy. Ale nie, wulgarności tu nie znajdziecie. Właśnie cały
kunszt Murakamiego polega na tym, że może pisać o największych
niedorzecznościach, ale robi to tak przekonująco i subtelnie, że przymykamy na
to oko. Przynajmniej ja tak mam.
A
w to wszystko wplata ważne kwestie. O poszukiwaniu własnej drogi życiowej. O tęsknocie.
O pragnieniu zmiany. O uświadomieniu sobie nieuchronności pewnych zdarzeń i
procesów.
Murakami
zaprasza nas na ciekawe spotkanie. I nie jest to spotkanie masowe, a kameralne.
Po przeczytaniu tych powieści ciężko jest tak naprawdę powiedzieć o czym one
były. Były po prostu o życiu. Murakami i tym razem dość sporo odwołuje się do
świata filmu, muzyki, filozofii i literatury. Do wszystkiego tego, co składa
się na życie bohaterów. Bo takie właśnie ono jest. Utkane po trochu ze wszystkiego co nas otacza i co ma na nas wpływ…
Muszę wreszcie posmakować twórczości tego autora. 😊
OdpowiedzUsuńGorąco polecam! Ja sama nie tak dawno ją poznałam i powtarzam wszystkim, że lepiej późno niż wcale :)
UsuńTeż bardzo lubię tego pisarza, a tę powieść dostałam w angielskim wydaniu na święta. I to chyba z niej właśnie ucieszyłam się najbardziej ze wszystkich prezentów :) Poza tym zapoznałam się już z kolejną częścią tej serii o Szczurze, czyli 'Tańcz, tańcz, tańcz', choć tam nie było wątków o tym bohaterze.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam, zazamknietymiokladkami.blogspot.com
O, to świetny prezent :)
Usuń"Tańcz, tańcz, tańcz" ciągle przede mną. Niebawem pewnie przeczytam :)
Twórczość tego autora jest mi zupełnie nieznana, choć samo nazwisko już nie. Myślę, że muszę sięgnąć.
OdpowiedzUsuńMoim zdaniem warto to zrobić :)
Usuńmoże i ja się skuszę na tą książkę :) super blog pozdrawiam i zapraszam :)
OdpowiedzUsuńZachęcam do zapoznania się z twórczością Murakamiego.
UsuńDziękuję za miłe słowa :)
Wyjątkowo tej książki Murakamiego nie czytałem. Czy i tu pojawiają się tak typowe dla niego elementy jak: muzyka (opera, klasyczna, jazz, Beatelsi), seks (zazwyczaj opisywany dość oschle i rzeczowo), studnia, góry, brak stałej pracy (życie z resztek oszczędności)?
OdpowiedzUsuńTo gorąco polecam :) Są i aluzje do filmów i do muzyki. Jest i Trocki i Kant. I dużo więcej :)
UsuńNiedawno przeczytałam dwie książki autora i chętnie poznam więcej :)
OdpowiedzUsuńSuper! Ja też dopiero go poznaję. Jestem o lekturę jednej książki więcej :)
UsuńCo tu dużo mówić - uwielbiam tego pisarza i jego podejście do otaczającego świata...w tej całej literackiej banalności która nas otacza jego twórczość jest prawdziwą perełką:D
OdpowiedzUsuńpozdrawiam serdecznie znad filiżanki kawy:)
Nie sposób się z Tobą nie zgodzić :)
UsuńA tym razem to jednak nie dla mnie... przeczytała jedną książkę Autora i niestety jej nie zrozumiałam... chyba jednak to nie moja bajka...
OdpowiedzUsuńCzasem tak bywa, że z autorem nam nie po drodze :)
Usuń