co zmusiło ją do wyjścia z domu

A.J. Finn, Kobieta w oknie

Zawsze z wielką rezerwą podchodzę do książek, które są bardzo mocno promowane i których recenzje spotykam na niemalże każdym blogu. Bardzo boję się rozczarowania. W tym przypadku moje obawy okazały się nieuzasadnione. Bowiem w tej książce znalazłam wszystko to, czego oczekiwałam od dobrego thrillera psychologicznego.

Anna Fox. Gdy ją poznajemy cierpi na agorafobię i od kilku miesięcy nie wychodzi z domu. Kiedyś była psychoterapeutką specjalizującą się w terapii dziecięcej i wraz ze swoim wspólnikiem prowadziła gabinet terapeutyczny. Dziś prowadzi terapię przez Internet. Kiedyś była szczęśliwą żoną. Dziś rozmawia z mężem wyłącznie przez telefon. Kiedyś była szczęśliwą matką. Dziś… Kiedyś pomagała dzieciom z problemami, a dziś … Czy jeszcze potrafi komukolwiek pomóc? Czy jest zdolna do trzeźwego osądu sytuacji? Czy potrafi wychwycić, co skrywa w sobie druga osoba? Kiedy mówi prawdę, a kiedy kłamie? Kiedy jest sobą, a kiedy manipuluje otoczeniem? I ostatnie pytanie. Czy może pomóc drugiemu człowiekowi kiedy nie jest w stanie sama uporać się z własnymi demonami, z własną przeszłością, z własną traumą? Kiedy terapia nie skutkuje? Ale terapia może przynieść oczekiwany efekt jedynie wtedy, kiedy osoba poddawana terapii naprawdę chce zawalczyć o siebie, o swoje życie, o swoją przyszłość… A Anna?

A Anna z każdym dniem stacza się coraz niżej i niżej. Alkoholiczka zamknięta w czterech ścianach od miesięcy. Kobieta faszerująca się lekami psychotropowymi, które przyjmuje bez żadnej kontroli. W dodatku popija je zawsze alkoholem. Gra w szachy … oczywiście przez Internet. Absolutnie nie dba o przestrzeń wokół siebie. Nie dba o swój dom, o swoje ciało, o swój umysł, o swoje samopoczucie. Zapijaczona kinomanka, która obsesyjnie ogląda czarno-białe filmy. Ale Anna nałogowo podgląda także swoich sąsiadów. I gdy pewnego dnia do domku po drugiej stronie skweru wprowadzają się Russellowie Anna nie jest w stanie wyobrazić sobie jak bardzo zmieni się jej życie…

Anna pogrążyła się w depresji i zapadła na agorafobię po traumatycznym wydarzeniu. Czy potrzeba kolejnego traumatycznego wydarzenia, aby w końcu się ocknęła? Co takiego musi się stać, aby na głos wypowiedziała te straszne, aczkolwiek prawdziwe słowa. Gorzkie słowa o swoim życiu… Aby przyznała się sama przed sobą do popełnionych błędów i zaczęła żyć dalej.

Kobieta w oknie to przejmująca historia kobiety, która nie poradziła sobie z przytłaczającymi ją zdarzeniami. Zniszczyła wszystko, a refleksja przyszła zbyt późno. Ale ta książka ma jeszcze jednego bohatera, który niszczy innych. Niszczy tych, którzy wyciągnęli do niego pomocną dłoń. Niszczy tych, którzy okazują mu choć odrobinę empatii. Niszczy tych, którzy są dla niego niewygodni. I jest w tym świetny. W manipulacji wręcz jest mistrzem.

Autor doskonale odtworzył klimat niepokoju, strachu i lęku. Niczym w filmach, które namiętnie ogląda Anna. Przy tym zwrócił uwagę na wiele przeróżnych problemów. Nie będę pisać o wszystkich, ale chciałabym skupić się na jednym. Wykluczenie. Anna w pewnym momencie została zupełnie wykluczona z życia społecznego. Oczywiście to ona zamknęła się w domu na własne życzenie, ale nie zapominajmy, że zmusiła ją do tego choroba. Nikt z sąsiadów nie zainteresował się teraz chorą, a niegdyś szanowaną panią doktor. Teraz była zwykłą dziwaczką. Nikt nie dał wiary jej słowom. Nikt nie pofatygował się, aby sprawdzić jej wersję zdarzeń. To ją od razu osądzono i nie zainteresowano się tym, co ma do powiedzenia. Przecież to wariatka i pijaczka, która naoglądała się za dużo filmów. Nikomu nie przyszło do głowy, że wydarzyło się coś, co zmusiło ją do wyjścia z domu! Osobę cierpiącą na agorafobię! Stereotypy, stereotypy i jeszcze raz stereotypy.

Kto jeszcze nie czytał, niech nadrabia.