Poezja #12

"Zachód w lesie" to wiersz Marii Konopnickiej z tomiku poezji, który nabyłam w Muzeum Marii Konopnickiej...

"Zachód w lesie"

Pło­ną bla­ski mżą­ce

Na pier­siach gór,

Ru­bi­no­we słoń­ce

Skry sy­pie z piór,

Na »Ave« dzwo­ny biją...

 »...Zdro­waś, Pan­no

 Ma­ry­jo...«

W gra­ją­cych zo­rzach leci głos

W do­li­ny ci­che, peł­ne ros,

A w ró­żach ga­śnie słoń­ce.

 Zło­tą har­fę łuny

 Cy­pry­sów chór

W czar­ne wią­że stru­ny,

Po­da­je wtór

Skróś tę­cze i od­bla­ski...

 »... Zdro­waś, peł­na

 Ty ła­ski!...« —

Na kam­pa­ni­li gore krzyż,

Ogni­ste ser­ce bije w spiż,

Palą się zło­te łuny...

Czer­wień w fio­le­ty

Prze­pa­da już...

Iry­sów bu­kie­ty

Lecą ze wzgórz...

Uga­sa żar ogni­sty,

 Sy­pią się

 Ame­ty­sty...

Fioł­ków tchnie w po­wie­trzu woń

I fioł­ka­mi wień­czą skroń

 Gór mgli­ste fio­le­ty.

W srebr­ne se­le­dy­ny

Tka noc swój pas,

Zstę­pu­je w do­li­ny

Cy­pry­sów las...

Zo­rze się w ro­sach myją —

 »...Zdro­waś, Pan­no

 Ma­ry­jo...«

Srebr­nie­je duch, srebr­nie­je świat,

Flo­renc­kiej li­lii pach­nie kwiat,

 W li­liach toną do­li­ny...

A w wierszach Konopnickiej zaczytywałam się w takiej scenerii.