Leopold Staff i "Maj"
Po złotej pogodzie
Majowej i bzowej
Powoli zapada
Zmierzch także majowy.
Obudził się wietrzyk
Łagodny i miękki
I brzozom podnosi
Zielone sukienki.
Przycicha swawolnie,
Na trawę się kładzie
I czeka na księżyc
Zaplątany w sadzie.
Ben Creed, Miasto duchów ZSRR. 1951 rok. Siarczysty mróz. Rewol Rossel wraz ze swoimi kolegami jedzie na miejsce zbrodni. Dlaczego akurat oni? Dlaczego akurat tam? Czy to przypadek czy pułapka? I tych pięć zmasakrowanych ciał… Zacznę od przedstawienia głównego bohatera. On. Rewol Rossel. Kiedyś bardzo dobrze zapowiadający się skrzypek. Dziś milicjant. Kiedyś wróg ludu (wystarczył jeden absurdalny donos). Dziś ściga przestępców. Kiedyś miał marzenia. Dziś nie ma złudzeń. Kiedyś był po uszy zakochany. Dziś znajomości zawiera ostrożnie. Bardzo ostrożnie. Kiedyś był wrażliwym na piękno człowiekiem. Teraz chce przeżyć. Doskonale pamięta wszystko. Przesłuchanie. Tortury. Rzucenie do walki na najgorszy odcinek frontu. I ten głód. Ten potworny głód w oblężonym Leningradzie. A jednak… Kiedy znajduje się w sytuacji, gdy może uratować choć jedno życie nie waha się… Prosi o kolegów. O tych, których ma szansę jeszcze uratować. Muszą tylko rozwiązać pewną zagadkę. Niebezpieczną zagadkę. Kim są lu...
Piękny kawałek! Świetnie wpisuje się w wiosenne klimaty. Dobry wybór 👍🙂
OdpowiedzUsuńPiękny wiersz, przypomniałaś mi czasy Liceum :-) . Pozdrawiam Monika Olga :-) .
OdpowiedzUsuń:)
UsuńBardzo ładny wiersz. Maj to najbardziej ukochany przeze mnie miesiąc. 😊
OdpowiedzUsuńMaj jest cudowny!
UsuńSuper wiersz ♥
OdpowiedzUsuń:)
UsuńBardzo ładny wiersz. Niezwykle klimatyczny.
OdpowiedzUsuń:)
UsuńMaj to według mnie najpiękniejszy miesiąc w roku.
OdpowiedzUsuń:)
UsuńLubię Staffa, a ten wiersz bardzo mi się podoba. :)
OdpowiedzUsuń