Na łące
Leżę na łące,
Nikogo nie ma: ja i słońce.
Ciszą nabrzmiałą i wezbraną
Napływa myśl:
- To pachnie siano.
Wiatr ciągnie po trawach z szelestem,
A u góry
Siostry moje, białe chmury,
Wędrują na wschód.
Czy nie za wiele mi, że jestem?
Pięknie zobrazowałaś ten wiersz zdjęciami kochana.
OdpowiedzUsuńDziękuję za miłe słowa :)
UsuńSpodobał mi się ten post. Pozdrawiam serdecznie :-) .
OdpowiedzUsuńCieszę się :)
UsuńPięknie. Bardzo lubię ten wiersz. :)
OdpowiedzUsuń:)
UsuńPiękne zdjęcia i mądre słowa w tych strofach.
OdpowiedzUsuń:)
UsuńPiękne tło dla słów :)
OdpowiedzUsuńDziękuję :)
UsuńPoezja to niestety nie moja bajka, ale za to zdjęcia piękne ;)
OdpowiedzUsuń:)
UsuńZakochałam się w tym pierwszym zdjęciu :) Tak wygląda wiosna :)
OdpowiedzUsuń