przemierzała nocne ulice Paryża od jednego traktiru do drugiego

Barbara Rybałtowska, Jak to się skończy

Bałam się, że w końcu to napiszę, ale ta część sagi jest zdecydowanie mało zachwycająca. Jak zwykle autorka pokazuje losy swoich bohaterów na tle ważnych wydarzeń tworzących historię Polski. Według mnie nie wykorzystała jednak całego potencjału. Co prawda zaakcentowała wszystko co istotne, ale … no właśnie, tylko zaakcentowała. A mogła stworzyć w oparciu o te wydarzenia bardziej rozbudowaną i zajmującą fabułę.

Czytamy oczywiście o strajkach robotników, o pustych półkach w sklepach i kartkach nawet na podstawowe artykuły. Rybałtowska wspomina o wyborze kardynała Karola Wojtyły na papieża i o późniejszym zamachu na jego życie. Pojawia się szczątkowa informacja o zamordowaniu księdza Popiełuszki. Tak samo skąpo autorka pisze o powstaniu KOR-u, o działaniach „Solidarności” czy pierwszych wolnych wyborach w Polsce. Trochę więcej miejsca poświęca jedynie wprowadzeniu stanu wojennego i regułom panującym w owym czasie w polskich miejscowościach.

Niewątpliwie najbardziej barwnymi wątkami były te związane z wyjazdami Kasi do Paryża. Tu nieoczekiwanie sypnęły się jak z rękawa propozycje pracy dla polskiej artystki. Najbardziej zaskoczył mnie fakt, że jej paryska kariera była bardzo mocno powiązana z kołami rosyjskiej emigracji w Paryżu. I tak Kasia przemierzała nocne ulice Paryża od jednego traktiru do drugiego. Atmosfera rosyjskich kabaretów pochłonęła ją do tego stopnia, że naprawdę była rewelacyjna w tym co robi i nawet wyrobiła sobie nazwisko wśród ludzi z branży.

I to wszystko. Reszta treści wypełniona jest zachwytami (do znudzenia) nad doskonałością córeczki Kasi, Zosi. Powtarzalne dialogi między Kasią i panią Mają Tarnowską nie wnoszą do powieści nic interesującego. Podpatrujemy dość kolorowe życie ich rodziny, podczas gdy w Polsce rozpanoszyła się szarość. Nawet ich pies był nie byle jaki…

Po kolejną (ostatnią już) część sagi pewnie i tak sięgnę. Już się wciągnęłam w stworzony przez autorkę świat. Mam jednak nadzieję, że będzie o niebo lepsza od tej części i wróci na poziom poprzednich tomów, w których naprawdę zaczytywałam się z wielką ciekawością.