Zawsze była otoczona życzliwymi ludźmi

Ałbena Grabowska, Doktor Anna

Z powieściami Ałbeny Grabowskiej mam tak, że przedstawiane historie są zawsze ciekawe, jednakże sposób ich przedstawienia już niekoniecznie. Tym razem było tak samo…

Skupmy się zatem na tym, co dobre, a więc historia! Poznajemy perypetie pewnej ambitnej kobiety. Anna Tomaszewicz. Tak, pragnęła studiować medycynę. To marzenie spełniła. Tak, pragnęła prowadzić praktykę lekarską…. I o to marzenie przyszło jej stoczyć niemałą walkę. Bo skończenie studiów to jedno, a nostryfikacja dyplomu i praktyka lekarska to drugie. Już same studia w Zurychu były kosztowne i wymagały wielu wyrzeczeń. Anna musiała w końcu zacząć zarabiać na własne utrzymanie. Fach w ręku już ma. Teraz wystarczy przychylna decyzja warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego i zorganizowanie praktyki, ale… Decyzja Towarzystwa Lekarskiego nie pozostawiła Annie złudzeń. Kobieta i praktykujący lekarz? Cóż za fanaberia! Po początkowym załamaniu się los się do niej uśmiechnął. Pewna życzliwa dusza podpowiedziała jej, co należy robić. Ania wyrusza do Petersburga! Tak, przecież jeżeli tam otrzyma pozwolenie na praktykę warszawskie Towarzystwo Lekarskie będzie musiało ustąpić. Cel został osiągnięty… Czas na realizację kolejnego!

Ałbena Grabowska ciekawie wplotła losy bohaterów w ówczesne realia historyczne. Należy pamiętać, że w owym czasie Polska znajdowała się pod zaborami. Warszawa była jednym z prowincjonalnych miast potężnej Rosji. W Petersburgu należało uważać na każde słowo, kalkulować każdą wypowiadaną na głos myśl. Czasem trzeba było ukorzyć się przed zaborcą… Ale cel ostateczny był tego wart!

Świadomość znaczenia higieny w życiu codziennym. To była główna walka doktor Anny. Ileż to chorób brało się z brudu! Ileż niepotrzebnych zgonów po zabiegach czy porodach, bo nie zachowano podstawowych zasad higieny. Antyseptyka? Kolejna fanaberia! Doktor Anna musiała walczyć na wielu polach: zawsze musiała być dwa razy lepiej przygotowana, aniżeli jej koledzy po fachu. Narażając się na szyderstwa i bunt swojego personelu nie ustępowała w sprawach czystości i antyseptyki. W kółko cierpliwie tłumaczyła swoim pacjentom jak ważna jest higiena osobista! Tak, poświęcała się bez reszty dla innych, szczególnie dla tych wykluczonych, biednych, pozostawionych samym sobie. Edukacja! Szkoła położnych to kolejno dzieło jej życia. Trzeba robić wszystko, aby poród i połóg przebiegały bez wszelkich komplikacji!

W swoich walkach nie była osamotniona. Zawsze była otoczona życzliwymi ludźmi, a z czasem stworzyła zgrany zespół, na który mogła liczyć…

Książkę polecam szczególnie tym, którzy lubią twórczość Ałbeny Grabowskiej :)