monika olga czyta

Doczekałam się! Urlop! Nie wyobrażam sobie tego czasu bez książki. Zawsze zabieram ze sobą kilka pozycji, nawet jeżeli nie zamierzam wszystkiego przeczytać. Ale nigdy nic nie wiadomo. Mogę utknąć gdzieś daleko od celu podróży, fatalna pogoda może „uwięzić” mnie w pokoju, dlatego lubię mieć w zanadrzu książki. Mało tego, lubię mieć wybór w zależności od atmosfery, w jakiej przyjdzie mi się zaczytywać. W tym roku do walizki pakuję: Mateusz M. Lemberg, Zasługa nocy Z noty wydawniczej: Witczak – komisarz stołecznej policji: detektyw, jazzman i samotnik. Tymański – policjant, wdowiec, nieustannie próbujący pogodzić skomplikowane życie rodzinne z zawodowym. Cyna – dziewczyna, która do policji przyszła z Fundacji Itaka, gdzie poprzysięgła sobie ścigać przestępców do upadłego. Prokurator Malicka – żona komendanta służb wewnętrznych, ambitna, ciepła pomimo nieudanego związku. Policjanci, ale też ludzie, ze swoimi życiorysami i problemami, muszą zmierzyć się z tajem...

Jerzy Pilch, P od mocnym aniołem Nagrodzona Nagrodą Literacką Nike (w 2001 roku) książka stanowi swoisty dziennik pisany przez wytwornego alkoholika. Dlaczego wytwornego? A to dlatego, że alkoholizm stereotypowo przypisywany do ludzi z tzw. kręgu patologii wychodzi poza ten krąg.  Okazuje się, że także inteligentny, wykształcony człowiek, o dużej erudycji i elokwencji może wylądować na oddziale deliryków. I to nie raz, a razy osiemnaście. Tu pojawia się pytanie o skuteczność leczenia osób uzależnionych od alkoholu. Dlaczego, mimo pracy lekarzy i psychoterapeutów (Pilch nazywa je terapeucicami) nie osiąga się zamierzonego efektu i co niektórzy po wyjściu z odwyku swe kroki od razu kierują do knajpy, albo do monopolowego? Sam Pilch mówi o stresie związanym z wyjściem z odwyku i z powrotem do świata trzeźwych. W kilku zdaniach zawiera całą filozofię picia: Istotnie, nie byłem w stanie sprostać stresowi wyjścia, toteż skracałem stres wyjścia do minimum. Jazda taksówką z o...

Mariola Pryzwan, Cześć, Starenia! Cybulski we wspomnieniach Wydawnictwo Marginesy (2014) W swojej książce Mariola Pryzwan przedstawia postać Zbyszka Cybulskiego. Postawiła przed sobą niełatwe zadanie, bo jak tu przekazać historię osoby, która już za życia stała się fenomenem i legendą? Jak pokazać przede wszystkim człowieka, a nie ciągnący się za nim mit? Myślę, że wybrała świetną formę, bo oddała głos tym, którzy Zbyszka znali. Była to zarówno jego rodzina, jak i znajomi i przyjaciele z dzieciństwa, z czasów studiów, z pracy … Ludzie, którzy znali go dobrze i wiele lat, jak i ci, którzy spotkali się z nim jedynie na planie filmowym czy na deskach teatru. Wszyscy widzieli w nim przede wszystkim człowieka niezwykle przyjaznego i życzliwego, a jednocześnie odpowiedzialnego za swoje słowa i za innych, ze swoim rozbrajającym uśmiechem i przeciągłym, nieśpiesznym Staaareeenia ….., ale też będącego w ciągłym biegu i w pogoni za czymś. Niektórzy dostrzegali, że jego życz...

Jeremy Poolman, Droga z kości, Podróż do mrocznego serca Rosji. Obraz Władimirka Izaaka Lewitana jest punktem wyjścia podróży, jaką odbył Jeremy Poolman. Wywarł na autorze tak wielkie i niesamowite wrażenie, że postanowił polecieć do obcego sobie kraju i ruszyć właśnie tą drogą. Co takiego Lewitan przeniósł na płótno, że Anglik po obejrzeniu go kupił bilet lotniczy do Moskwy? Co takiego Poolman zobaczył w tym pejzażu, że postanowił przebyć tę drogę? Co wspólnego z tym wszystkim ma zmarły przyjaciel Poolmana, buddysta Maks? Tego wszystkiego możemy dowiedzieć się z jego książki, która jest bardzo osobistym dziennikiem z podróży. „Patrz na mnie – zdawała się mówić droga – wiesz, dokąd prowadzę? Widzisz te biedne dusze, w kajdanach, udręczone, z każdym krokiem coraz bardziej oddalające się od swych domów, rodzin, z każdym krokiem coraz bliższe mroźnych bram piekła? I czy słyszysz duchy szepczące w tym małym lasku?” Podszedłem jeszcze bliżej i przyłożyłem ucho do płótna, ale oczywi...

Marek Hłasko, Opowiadania Wydawnictwo Czytelnik (1985) Wybrane opowiadania opatrzone wstępem Lecha Kurpiewskiego. W tym wydaniu znalazły się Baza Sokołowska , Gawęda staromiejska, Targ niewolników, Dom mojej matki, Robotnicy, Okno, List, Finis perfectus, Dwaj mężczyźni na drodze , Żołnierz, Kancik, czyli wszystko się zmieniło, Pijany o dwunastej w południe , Odlatujemy w niebo, Pierwszy krok w chmurach , Śliczna dziewczyna, Najświętsze słowa naszego życia, Lombard złudzeń, Pętla , Wielki strach, Namiętności, Amor nie przyszedł dziś wieczorem, Krzyż, Zbieg, Port pragnień, Planktony doktora X, Miesiąc Matki Boskiej, Szukając gwiazd, Powiedz im, kim byłem, W dzień śmierci Jego i Opowiem wam o Esther. Bardziej interesujące dla mnie były te opowiadania, które mówią o powojennej rzeczywistości w Polsce. Często trudnej, smutnej, szarej. Niestety na realia otaczającego nas świata rzadko kiedy mamy wpływ, ale to nie powinno usprawiedliwiać krzywdy jaką wyrządzamy innym. Szcz...

Michaił Weller, Legenda o zbłąkanym patriocie z cyklu Legendy Newskiego Prospektu ( Михаил Веллер , Легенда о заблудшем патриоте из цикла Легенды Невского проспекта ) Wydawnictwo Astriel Sp. Z o.o. (2012) To kolejne opowiadanie ze zbioru zatytułowanego Legendy Newskiego Prospektu . Tym razem Weller wziął na tapetę temat przekraczania świętej granicy Związku Radzieckiego z kapitalistycznym Zachodem. Opowiadanie zaczyna się od wyjaśnienia, jak cudowne, spokojne i beztroskie życie można prowadzić w sowieckiej Rosji. Ależ żyliśmy! Moi bracia, jak my dobrze żyliśmy! Wódeczki się napijesz, kiełbaską z bagietką zagryziesz, papieroska zapalisz … i żadnych zmartwień o przyszłość, dlatego że partia w telewizji już wszystko rozwiązała: stabilność. Kto miał mieć darowane – darowali. Kto miał być osądzony – osądzili. Kogo trzeba było rozstrzelać – rozstrzelano. Teraz spokój i stabilizacja. Lecz byli i tacy, którzy za wszelką cenę i wszelkimi sposobami chcieli opuścić Z...

Justine Levy, Nic takiego Wydawnictwo Sonia Draga (2012) Z powieścią autorstwa Justine Levy zetknęłam się pierwszy raz i już wiem, że nie ostatni. Nic takiego … w tych dwóch słowach główna bohaterka mogłaby zamknąć całe swoje życie. Mam wrażenie,  że Louise ma niekończące się wyrzuty sumienia tylko dlatego, że zajmuje miejsce na ziemi. Już w dzieciństwie miała poczucie, że zawadza, przeszkadza i jest kłopotem. Rodzina … Gdy miała wybierać z kim zamieszka po rozwodzie rodziców, wybrała ojca. Dla matki byłaby problemem. Nie pasowała do jej stylu życia. Te wyrzuty sumienia towarzyszyły jej również w dorosłym życiu. A wydawać by się mogło, że mimo wszystko powinna być szczęśliwa. Mimo rozwodu rodziców były wokół niej osoby, które poświęcały jej swoją uwagę i które ją kochały (ojciec i babcia). Sytuacja materialna jej rodziny również dawała poczucie bezpieczeństwa i otwierała wiele możliwości. W przyszłości nawet z jej strony padnie skarga wobec nadopiekuńczości ojc...